Με άρθρο του στην εφημερίδα «στο Καρφί του Σαββατοκύριακου», στο φύλλο της 10ης Οκτωβρίου, ο Άγγελος Κωνσταντινίδης, Αντιπρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Λέρου και μέλος του Περιφερειακού Συμβουλίου ΠΑΣΟΚ Νοτίου Αιγαίου, αναδεικνύει τις καθημερινές δυσκολίες των νησιωτών και την ανάγκη πολιτικών που θα επιτρέπουν στους νέους να παραμένουν στον τόπο τους.

Με τίτλο «Νησιωτικότητα. Να διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει!», θέτει στο επίκεντρο την υγεία, τις μεταφορές, την κατοικία και την εργασία, ζητώντας τα νησιά να αντιμετωπίζονται με όρους προοπτικής.

Ακολουθεί το άρθρο:

“Νησιωτικότητα. Να διεκδικήσουμε αυτό που μας αξίζει!

Του Άγγελου Κωνσταντινίδη

Για εμάς που μεγαλώσαμε και επιλέγουμε να ζούμε στα νησιά, η νησιωτικότητα δεν είναι ένας όρος που συναντάμε σε νομοσχέδια και ομιλίες. Είναι η καθημερινότητά μας. Είναι η απόσταση, το κόστος των μετακινήσεων, η πρόσβαση στην υγεία, στην εκπαίδευση, στην εργασία. Είναι πολλές φορές η αίσθηση ότι για να αποκτήσεις όσα αλλού θεωρούνται αυτονόητα, πρέπει να προσπαθήσεις λίγο περισσότερο.

Και εδώ βρίσκεται, κατά τη γνώμη μου, η μεγάλη συζήτηση που πρέπει να ανοίξει. Δεν θέλουμε τα νησιά μας να αντιμετωπίζονται με όρους επιβίωσης. Θέλουμε να μιλήσουμε με όρους προοπτικής. Δεν αρκεί να μας λένε ότι κάποτε τα πράγματα ήταν χειρότερα. Ο πήχης μιας κοινωνίας δεν μπορεί να είναι το χθες που ξεπεράσαμε, αλλά το αύριο που μπορούμε να κατακτήσουμε.

Ανήκω σε μια γενιά που δεν θέλει να εγκαταλείψει υποχρεωτικά τον τόπο της για να έχει ευκαιρίες. Μια γενιά που θέλει να μείνει, να δουλέψει, να δημιουργήσει, να κάνει οικογένεια και να σχεδιάσει τη ζωή της εδώ. Όχι από πείσμα. Από επιλογή. Και αυτή η επιλογή πρέπει να στηρίζεται έμπρακτα, όχι να τιμωρείται από την απόσταση και την έλλειψη υποδομών.

Αυτό απαιτεί μια διαφορετική πολιτική για τη νησιωτικότητα. Ισχυρή δημόσια υγεία, σταθερές και προσιτές μεταφορές, στήριξη της κατοικίας, περισσότερες ευκαιρίες εργασίας, σύγχρονες υποδομές και ουσιαστικά κίνητρα για τους νέους ανθρώπους. Γιατί ισότητα δεν σημαίνει να αντιμετωπίζεις όλους το ίδιο. Σημαίνει να δίνεις περισσότερα εκεί όπου οι δυσκολίες είναι μεγαλύτερες.

Τα νησιά δεν χρειάζονται μόνο στήριξη για να αντέξουν. Χρειάζονται σχέδιο για να προχωρήσουν και λόγους για να μείνει η νέα γενιά.

Και ίσως αυτή να είναι τελικά η πιο ουσιαστική πολιτική για τη νησιωτικότητα. Να μπορεί ένας νέος άνθρωπος να κοιτάζει τον τόπο του και να βλέπει μέλλον.”