Από την… πίσω πόρτα φαίνεται να επανέρχεται ο δημοτικός φόρος όχι μόνο στα Δωδεκάνησα, αλλά και σε όλες τις περιοχές της χώρας!
Πράγματι το άρθρο 75 του πολυνομοσχεδίου για την αυτοδιοίκηση που έχει κατατεθεί στη Βουλή. προβλέπει τέλος υπέρ των δήμων, το οποίο ανέρχεται σε 0,5% επί των ακαθαρίστων εσόδων, και επιβάλλεται με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου.
Το τέλος αυτό αφορά καφέ, εστιατόρια, μπαρ, κλαμπ, καντίνες, τουριστικά καταστήματα κ.λπ. και αναμένεται ότι θα επιβληθεί από τους περισσότερους δήμους της Δωδεκανήσου, που ήδη επιζητούσαν κάτι τέτοιο ως αντικατάσταση μέρος των εσόδων που έχασαν από το δημοτικό φόρο.
Σε μια τέτοια περίπτωση πάντα θα πρέπει να αναμένονται έντονες αντιδράσεις από τις παραγωγικές τάξεις, δεδομένου ότι οι τοπικές επιχειρήσεις βρίσκονται στην κόψη του ξυραφιού, και ένα επιπλέον χαράτσι, θα αποτελούσε την χαριστική βολή.
Εξελίξεις επί του θέματος αναμένονται μέσα στις επόμενες μέρες. Συγκεκριμένα την ερχόμενη Τετάρτη, πρόκειται να συζητηθεί το θέμα στην συνεδρίαση της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΕ) καθώς και στην συνεδρίαση της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων στις 14 Ιουλίου.
Πιθανολογείται ότι από πλευράς δήμου Ρόδου, θα επιχειρηθεί να υπάρξει μία συμφωνία, με τις παραγωγικές τάξεις, κάτι που σημαίνει ότι θα υπάρξουν σύντομα διαβουλεύσεις σε όλα τα επίπεδα.
Στην ουσία η διάταξη επεκτείνει το τέλος παρεπιδημούντων (που ισχύει στα ξενοδοχεία) και στις άλλες επιχειρήσεις και καμμία περίπτωση δεν καλύπτει τα δημοτικά έσοδα που απώλεσαν οι δήμοι από την κατάργηση του ΔΗΦΟΔΩ.
Πρόκειται όμως, εάν εφαρμοστεί, για ένα σημαντικό έσοδο, που θα επιδιώξουν να έχουν οι δήμοι της Δωδεκανήσου, και των άλλων περιοχών της χώρας.
Αναμένεται όμως ότι θα υπάρξουν έντονες αντιδράσεις, τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο, διότι οι επιχειρήσεις είναι ήδη υπερφορολογημένες και αδυνατούν να φορτωθούν ένα ακόμη χαράτσι.
ΤΙ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Συγκεκριμένα:
Άρθρο 75
Τέλος επί των ακαθαρίστων εσόδων καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος.
Το εδάφιο (β΄), της παραγράφου 1, του άρθρου 1, του ν. 339/1976 (Α’ 136), όπως αντικαταστάθηκε, με το πρώτο εδάφιο, του άρθρου 20, του ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 244 Α), όπως ισχύει, αντικαθίσταται ως εξής: «Επιβάλλεται υπέρ των δήμων στην περιφέρεια των οποίων ισχύει το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων, τέλος, σε ποσοστό 0,5% στα ακαθάριστα έσοδα των: α) κάθε είδους, μορφής και ονομασίας καταστημάτων, στα οποία πωλούνται για κατανάλωση εντός των χώρων δραστηριοποίησης του καταστήματος ή σε πακέτο, φαγητά, ποτά, καφές, αναψυκτικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και γλυκίσματα, εφόσον στην άδεια λειτουργίας ορίζεται η δυναμικότητα εξυπηρετουμένων ατόμων ανά κατάστημα ή διαθέτουν, σύμφωνα με αυτήν, πάγκους ή τραπεζοκαθίσματα, β) ζυθοπωλείων και μπαρ, ανεξαρτήτως ιδιαίτερης ονομασίας και κατηγορίας και γ) καντινών.
Στο ανωτέρω τέλος υπάγονται και τα κέντρα διασκέδασης και τα καταστήματα των πιο πάνω περιπτώσεων που λειτουργούν μέσα σε ξενοδοχειακές επιχειρήσεις κάθε λειτουργικής μορφής και κατηγορίας, καθώς και στα οργανωμένα τμήματα των πολυκαταστημάτων στα οποία πωλούνται έτοιμα φαγητά.
Προκειμένου για νυχτερινά κέντρα, αίθουσες χορού και άλλα καταστήματα με ποτά και θέαμα, καφωδεία, κέντρα διασκέδασης και χορευτικά κέντρα με μουσική, το ανωτέρω τέλος επιβάλλεται σε ποσοστό πέντε τοις εκατό (5%).
Στους δήμους και στις κοινότητες στην περιοχή των οποίων δεν ισχύει το σύστημα του αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων, το ανωτέρω τέλος μπορεί να επιβάλλεται με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου.
Αν σε τμήμα δήμου ή κοινότητας ισχύει το σύστημα αντικειμενικού προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων ειδικά και μόνο για το τμήμα αυτό εφαρμόζεται η διάταξη του πρώτου εδαφίου του παρόντος άρθρου.
Το ανωτέρω τέλος μπορεί να επιβάλλεται με απόφαση του δημοτικού ή κοινοτικού συμβουλίου και στις παρακάτω κατηγορίες καταστημάτων:
α. τουριστικών ειδών, β. ειδών λαϊκής τέχνης, γ. ενθυμίων και δώρων, δ. ενοικιάσεως σκαφών αναψυχής τοπικού χαρακτήρα, θαλάσσιων ποδηλάτων, ιστιοσανίδων, ειδών χρησιμοποιούμενων στην παραλία, ε. ειδών που χρησιμοποιούνται στη θάλασσα από τους λουόμενους, στ. ειδών «σπορ», «σκι» και «ορειβασίας», ζ. σχολών εκμάθησης θαλάσσιων σπορ και η. ενοικιάσεις αυτοκινήτων, μοτοποδηλάτων και ποδηλάτων.
Το τέλος βαρύνει τον πελάτη και αναγράφεται ξεχωριστά στα εκδιδόμενα κατά τις κείμενες διατάξεις στοιχεία, εισπράττεται δε από αυτόν που εκδίδει το λογαριασμό, ο οποίος υποχρεούται να το καταβάλει στο οικείο δημόσιο ή δημοτικό ταμείο υπέρ του δικαιούχου δήμου ή κοινότητας.
Πηγή: rodiaki.gr
