Αμερικανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι χάνουν την υπομονή τους με τον ρυθμό των συζητήσεων για ειρήνη στην Ουκρανία. Μέρος του προβλήματος είναι ότι φαίνονται ασυνήθιστα απρόθυμοι να πιέσουν τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν να κάνει ουσιαστικές παραχωρήσεις. Αν δεν το κάνουν εκείνοι, θα πρέπει να το κάνουν οι ευρωπαϊκές χώρες.
Για να ανακεφαλαιώσουμε: Ο Λευκός Οίκος έχει μέχρι στιγμής δηλώσει ότι συμφωνεί με όλες σχεδόν τις απαιτήσεις του Πούτιν, από τη νομιμοποίηση των παράνομων προσαρτήσεων της Ρωσίας μέχρι το μπλοκάρισμα της ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ. Η στρατιωτική βοήθεια που εγκρίθηκε υπό την προηγούμενη κυβέρνηση έχει παγώσει προσωρινά και δεν έχουν υπάρξει υποσχέσεις για νέα όπλα. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αρνούνται να παράσχουν εγγυήσεις ασφαλείας για τους Ευρωπαίους συμμάχους που προσφέρονται να επιβλέψουν μια κατάπαυση του πυρός.
Ενώ οι συνομιλίες έχουν προγραμματιστεί να συνεχιστούν στο Λονδίνο αυτή την εβδομάδα, καμία από αυτές τις παραχωρήσεις δεν έφερε την ειρήνη πιο κοντά. Πράγματι, λίγο αφότου ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ ολοκλήρωσε την πιο πρόσφατη συνάντησή του με τον Πούτιν, ρωσικοί πύραυλοι έπεσαν στην ουκρανική πόλη Σούμι, σκοτώνοντας τουλάχιστον 35 ανθρώπους, μεταξύ των οποίων και παιδιά. Η «κατάπαυση του πυρός» της Ρωσίας την Κυριακή του Πάσχα μόλις ήταν πολύ σύντομη.
Προς τιμήν της, η Ευρώπη έχει ενισχύσει τη δική της υποστήριξη προς την Ουκρανία τις τελευταίες εβδομάδες. Μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλους στην Ομάδα Επαφής για την Άμυνα της Ουκρανίας, έχει υποσχεθεί στρατιωτική στήριξη ύψους άνω των 21 δισ. ευρώ για φέτος. Η νέα στρατηγική αποσκοπεί στην ενίσχυση της αεράμυνας, του πυροβολικού, των μη επανδρωμένων αεροσκαφών και των πυραύλων της χώρας. Ένα προτεινόμενο σχέδιο αμυντικού δανείου ύψους 150 δισ. ευρώ αναμέενται να βοηθήσει στην αύξηση της παραγωγής όπλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ουκρανία και τη Νορβηγία.
Αλλά μπορούν και πρέπει να γίνουν περισσότερα.
Πρώτον, όλα αυτά τα νέα χρήματα πρέπει να μετατραπούν σε νέα όπλα με ταχύτητα. Η Ουκρανία βρίσκεται σε καλό δρόμο για να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους παραγωγούς όπλων στην Ευρώπη, αλλά το μεγαλύτερο μέρος της ικανότητάς της παραμένει αδρανές λόγω έλλειψης χρηματοδότησης. Η στοχευμένη χρηματοδότηση – συμπεριλαμβανομένων των εσόδων από τα δεσμευμένα περιουσιακά στοιχεία της ρωσικής κεντρικής τράπεζας – βοήθησε στην ταχεία ενίσχυση της εγχώριας κατασκευής οβιδοβόλων. Τέτοιες συμφωνίες θα πρέπει να αυξηθούν.
Δεύτερον, η Ευρώπη πρέπει να παραδώσει πιο προηγμένα οπλικά συστήματα από μόνη της. Ο επερχόμενος καγκελάριος της Γερμανίας Φρίντριχ Μερτς έχει δηλώσει ότι υποστηρίζει την αποστολή στην Ουκρανία πυραύλων Taurus μεγάλου βεληνεκούς γερμανικής κατασκευής, οι οποίοι μπορούν να στοχεύσουν βασικές ρωσικές διαδρομές εφοδιασμού στην Κριμαία. Η σημερινή γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει να σταματήσει να κωλυσιεργεί και να εγκρίνει την αποστολή, ακολουθώντας το παράδειγμα του Ηνωμένου Βασιλείου και της Γαλλίας, οι οποίες έχουν ήδη προμηθεύσει παρόμοια όπλα.
Τρίτον, η Ευρώπη πρέπει να βρει έναν τρόπο να παρακάμψει την Ουγγαρία, της οποίας ο φιλορώσος ηγέτης Βίκτορ Όρμπαν έχει καθυστερήσει την έγκριση κυρώσεων και έχει αντιταχθεί στις προσπάθειες εκπαίδευσης των ουκρανικών δυνάμεων. Η ΕΕ διαθέτει εργαλεία για να θέσει στο περιθώριο κάθε μέλος που εργάζεται ενάντια στα συμφέροντα ασφαλείας της Ευρώπης. Ήρθε η ώρα να τα χρησιμοποιήσει.
Τέλος, η Ευρώπη πρέπει να στοχεύσει την παράκαμψη των ρωσικών κυρώσεων. Αυτό περιλαμβάνει την επιβολή πλαφόνσ το πετρέλαιο και την παρεμπόδιση της ροής τεχνολογιών διπλής χρήσης προς τη Ρωσία. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα πρέπει να πιέσουν τον Λευκό Οίκο να κάνει πράξη τις δικές του απειλές για την επιβολή δευτερογενών κυρώσεων σε Κινέζους και Ινδούς αγοραστές ρωσικού πετρελαίου.
Οι Αμερικανοί ηγέτες οφείλουν να θυμούνται ότι ο στόχος του Πούτιν δεν είναι μόνο να υποτάξει την Ουκρανία. Πρόσφατη έρευνα δείχνει σχεδόν τριπλάσια αύξηση των ρωσικών υβριδικών επιθέσεων σε ευρωπαϊκούς και αμερικανικούς στόχους μεταξύ 2023 και 2024, από σαμποτάζ υποδομών έως παραπληροφόρηση και απόπειρες δολοφονίας. Τα βρετανικά αεροσκάφη αναχαίτισαν τρεις φορές τις τελευταίες ημέρες ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη που πετούσαν κοντά στον εναέριο χώρο του ΝΑΤΟ. Η ιστορία έχει δείξει ότι μια ανεξέλεγκτη Ρωσία, αν της δοθεί χρόνος να επανεξοπλιστεί, είναι πιθανό να επεκτείνει τις εδαφικές της φιλοδοξίες.
Οι ΗΠΑ μπορεί να πιστεύουν ότι μπορούν να ζήσουν με αυτόν τον κίνδυνο. Η Ευρώπη δεν μπορεί να έχει τέτοιες αυταπάτες.
Πηγή: The Washington Post – skai.gr
