Λέρος: Προϋπολογισμός, διαφοροποιήσεις και πολιτικά μηνύματα στο Δημοτικό Συμβούλιο

Η συζήτηση γύρω από την αναμόρφωση του προϋπολογισμού δεν ανέδειξε κυρίως το βαθύ ρήγμα που παραμένει ανοιχτό στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης, αλλά και την αδυναμία διαμόρφωσης μιας ενιαίας και πειστικής πολιτικής γραμμής απέναντι σε ζητήματα που συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία και την πρόοδο του Δήμου.

Ιδιαίτερο πολιτικό βάρος είχε το γεγονός ότι δύο δημοτικοί σύμβουλοι που ανήκουν στην παράταξη του Μιχάλη Κόλια, η Άννα Ταχλιαμπούρη και ο Μιχάλης – Αντώνης Μαυρουδής, δεν ακολούθησαν την «γραμμή» του επικεφαλής τους, ψηφίζοντας «ναι», τόσο στην αναμόρφωση του προϋπολογισμού, όσο και σε άλλα οικονομικά θέματα, μαζί με τον ανεξάρτητο δημοτικό σύμβουλο Άκη Γρέκο, τηρώντας μια στάση που ερμηνεύτηκε ως σοβαρή στάση ευθύνης απέναντι στις ανάγκες του Δήμου.

Η στάση των τριών συγκεκριμένων δημοτικών συμβούλων δείχνει ότι θέλουν να καταστήσουν σαφές πως, εφόσον δεν εγκρίνονται τα οικονομικά θέματα που εισηγούνται οι αρμόδιες οικονομικές υπηρεσίες, τίθεται σε σοβαρό κίνδυνο η ομαλή λειτουργία του Δήμου Λέρου.

Παράλληλα, η επιλογή τους να ψηφίζουν θετικά, παρότι δεν ασκούν κανενός είδους εξουσία, εκπέμπει ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα και καταγράφεται ως ένα ισχυρό πλήγμα απέναντι στη λογική της διαρκούς άρνησης, ιδιαίτερα όταν αυτή εκδηλώνεται σε αποφάσεις που συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία του Δήμου και την προώθηση κρίσιμων παρεμβάσεων για το νησί.

Δεν είναι λίγοι εκείνοι που θυμήθηκαν τις παλαιότερες δημόσιες τοποθετήσεις του κ. Κόλια, όταν από τη θέση του Δημάρχου υποστήριζε ότι “είναι απαράδεκτο η αντιπολίτευση να μην στηρίζει τον προϋπολογισμό και τις αναμορφώσεις του”, χαρακτηρίζοντάς τα ως αναγκαία εργαλεία για την πρόοδο του Δήμου. Σήμερα, όμως, η στάση του ίδιου στο συγκεκριμένο θέμα προκαλεί εύλογες πολιτικές συζητήσεις, καθώς πολλοί διαπιστώνουν μια εμφανή αντίφαση ανάμεσα σε όσα υποστήριζε τότε και σε όσα επιλέγει να πράττει σήμερα.

Η κ. Ταχλιαμπούρη, πάντως, είναι συνεπής προς το παρόν σε όσα είχε κατά το παρελθόν δημόσια δηλώσει, ότι δηλαδή “θα στηρίζει κάθε πρόταση που κρίνει πως είναι προς όφελος του νησιού, ανεξάρτητα από παραταξιακές λογικές”. Για τους υποστηρικτές αυτής της στάσης, πρόκειται για μια καθαρή πολιτική επιλογή ουσίας. Για άλλους, πρόκειται για μια σαφή διαφοροποίηση με πολλαπλά μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση…

Αντίστοιχα, η στάση των “πιο έμπειρων” λόγω αρχαιότητας στα κοινά, κ.κ. Μαυρουδή και Γρεκού, επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά, ότι δεν λειτουργούν μέσα σε στενά πολιτικά καλούπια. Όσοι έχουν παρακολουθήσει τη διαδρομή τους στην αυτοδιοίκηση, γνωρίζουν επίσης ότι επιλέγουν να ψηφίζουν με βάση τη δική τους πολιτική εκτίμηση και όχι την τυφλή ευθυγράμμιση με ομάδες και “κομματικές γραμμές”.

Το ερώτημα, ωστόσο, παραμένει και γίνεται όλο και πιο πιεστικό: ποιος πραγματικά ωφελείται από τη διαρκή άρνηση; Ποιος κερδίζει όταν το «όχι» μετατρέπεται σε μόνιμη πολιτική στάση, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου το διακύβευμα αφορά τα οικονομικά του Δήμου και κατ’ επέκταση την πρόοδο του τόπου;

Η απάντηση, για τους πολίτες, είναι απλή. Σίγουρα δεν κερδίζει η Λέρος. Σίγουρα δεν κερδίζει ο λεριακός λαός.

Αντιπολίτευση χρειάζεται. Και μάλιστα ισχυρή, σοβαρή και ουσιαστική. Αντιπολίτευση που να ελέγχει, να παρεμβαίνει, να προτείνει και να πιέζει εκεί που πρέπει, όταν πρέπει. Όμως μια εικόνα εσωτερικής σύγκρουσης, πολιτικής ασυνέπειας και συνεχούς άρνησης δεν προσφέρει τίποτα θετικό στο νησί. Αντίθετα, βαθαίνει το αδιέξοδο και ενισχύει την αίσθηση ότι, σε κρίσιμες στιγμές, κάποιοι επιλέγουν να βάζουν το πολιτικό πείσμα πάνω από το συμφέρον της Λέρου.

Το ζητούμενο δεν είναι αν κάποιος κερδίσει πρόσκαιρα τις εντυπώσεις μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου. Το ζητούμενο είναι ποιος είναι διατεθειμένος να βάλει πάνω από τα μικροπολιτικά συμφέροντα το αύριο του νησιού.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε στον παρακάτω σύνδεσμο ολόκληρη τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου

https://www.youtube.com/watch?v=aneoX2Q-Y_A