Με Κοινοβουλευτική Ερώτηση στη Βουλή για άμεση αναγνώριση του οδικού δικτύου – «Δεν μπορεί η περιουσία των νησιωτών να παραμένει σε καθεστώς αβεβαιότητας»
Την άμεση αντιμετώπιση των εκκρεμοτήτων που κρατούν σε ομηρία χιλιάδες ιδιοκτησίες στα Δωδεκάνησα ζητά με κοινοβουλευτική του παρέμβαση προς τον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας, ο Α’ Κοσμήτορας της Βουλής και Βουλευτής Δωδεκανήσου Βασίλης Α. Υψηλάντης.
Στο επίκεντρο της Ερώτησής του βρίσκεται η αναγνώριση του υφιστάμενου οδικού δικτύου στις εκτός σχεδίου περιοχές, ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια προκαλεί αβεβαιότητα σε ιδιοκτήτες, μηχανικούς και επενδυτές και επηρεάζει άμεσα τη δυνατότητα αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας.
Όπως επισημαίνει, στα Δωδεκάνησα το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα έντονο λόγω της γεωγραφικής ιδιομορφίας, των εκτεταμένων εκτός σχεδίου περιοχών και ενός οδικού δικτύου που έχει διαμορφωθεί σε βάθος δεκαετιών. Αποτέλεσμα είναι ακίνητα που επί σειρά ετών θεωρούνταν αξιοποιήσιμα να βρίσκονται σήμερα σε αβεβαιότητα ως προς την οικοδομησιμότητά τους.
Ο Βασίλης Α. Υψηλάντης υπογραμμίζει ότι η καταγραφή του υφιστάμενου οδικού δικτύου για τη νησιωτική Ελλάδα έχει ήδη ολοκληρωθεί και βρίσκεται στη διαδικασία ελέγχου από τη Γενική Γραμματεία Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικού Περιβάλλοντος. Για τον λόγο αυτό ζητά να εξεταστεί η δυνατότητα κατά προτεραιότητα προώθησης της διαδικασίας στα Δωδεκάνησα, χωρίς νέα πολύχρονη αναμονή, εφόσον αυτό είναι θεσμικά και τεχνικά εφικτό.
Με την Ερώτησή του ζητά από το Υπουργείο συγκεκριμένες απαντήσεις για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης του ελέγχου και έκδοσης του νέου κανονιστικού πλαισίου, αλλά και τη θέσπιση σαφών μεταβατικών ρυθμίσεων για τις εκκρεμείς περιπτώσεις. Παράλληλα θέτει το ζήτημα της ενιαίας εφαρμογής των νέων κανόνων από όλες τις αρμόδιες Υπηρεσίες Δόμησης.
Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου δήλωσε:
«Δεν μπορεί η περιουσία των Δωδεκανησίων να παραμένει εγκλωβισμένη σε μια παρατεταμένη πολεοδομική αβεβαιότητα. Από τη στιγμή που η καταγραφή του οδικού δικτύου έχει ολοκληρωθεί, ζητώ να προχωρήσουν οι διαδικασίες χωρίς άλλες καθυστερήσεις και, όπου είναι θεσμικά δυνατό, κατά προτεραιότητα για τα νησιά μας.
Το ζήτημα είναι πρωτίστως ζήτημα ασφάλειας δικαίου. Ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει καθαρά τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει με την περιουσία του. Χρειάζονται σαφείς κανόνες, ενιαία εφαρμογή και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.»
