Το γεγονός ότι επενδυτικά σχέδια ύψους περίπου 4 δισ. ευρώ μένουν εκτός Ταμείου Ανάκαμψης δεν είναι απλώς μια αρνητική οικονομική είδηση. Είναι μια εξέλιξη που δείχνει τις σοβαρές αδυναμίες στον σχεδιασμό και τη διαχείριση ενός τόσο κρίσιμου αναπτυξιακού εργαλείου.

Μιλάμε για επενδύσεις που θεωρούνταν ώριμες, με ολοκληρωμένους φακέλους και εξασφαλισμένη χρηματοδότηση, οι οποίες τελικά μένουν εκτός λόγω καθυστερήσεων, αλλαγών και ασφυκτικών προθεσμιών. Έργα που θα μπορούσαν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας, να στηρίξουν την επιχειρηματικότητα και να δώσουν πραγματική ώθηση στην οικονομία, σήμερα βρίσκονται στον αέρα.

Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το κόστος τέτοιων επιλογών δεν μένει στην Αθήνα. Το πληρώνει κυρίως η περιφέρεια και ιδιαίτερα η νησιωτική Ελλάδα. Στα Δωδεκάνησα και στη Λέρο γνωρίζουμε πολύ καλά πόσο σημαντική είναι κάθε επένδυση για τον τόπο, είτε αφορά τον τουρισμό, είτε τις υποδομές, είτε την ενέργεια, είτε τη στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

Για τα νησιά μας, η ανάπτυξη δεν είναι θεωρία. Είναι ζήτημα επιβίωσης, προοπτικής και παραμονής των νέων ανθρώπων στον τόπο τους. Και γι’ αυτό δεν μπορούμε να αντιμετωπίζουμε χαμένες χρηματοδοτήσεις και χαμένες ευκαιρίες ως κάτι φυσιολογικό.

Η χώρα χρειάζεται σοβαρό σχεδιασμό, συνέπεια και πραγματική αποκέντρωση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων. Γιατί τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης έπρεπε να αποτελέσουν μια μεγάλη ευκαιρία για την κοινωνία και την περιφέρεια.Όχι ακόμη μία περίπτωση όπου τελικά κάποιοι μένουν εκτός την τελευταία στιγμή.