“Η σημερινή Κυριακάτικη ανάρτηση μου είναι μακροσκελής. Πιστεύω όμως, πως όταν κάποιοι παίζουν με την αλήθεια πρέπει να μιλήσουμε καθαρά.
Όχι για να απαντήσουμε στα ψέματα τους – αυτά καταρρέουν απο μόνα τους – αλλά για να υπερασπιστούμε την κοινή λογική και ένα υπερπολύτιμο δημόσιο αγαθό, όπως το νερό.
Το νερό δεν είναι αφήγημα. Είναι ευθύνη.
Δεν είναι σκηνικό για παραστάσεις ούτε εργαλείο για εξυπνακισμούς. Δεν έρχεται “απο τον Θεό”, δεν πληρώνεται απο τον “κουβά” και δεν διασφαλίζεται με θεατρινισμούς στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Οσοι αδιαφόρησαν, όσοι φέσωσαν, όσοι κορόιδεψαν, δεν μπορούν να παριστάνουν και τους σωτήρες.
Η πολιτική αβρότητα τελειώνει κάπου εδώ. Ωρα να τα πούμε όλα με το όνομα τους.
Ενώ καταλήγοντας ο κ. Χατζημάρκος τονίζει τα εξής:
Δεν έχω μάθει να σιωπώ όταν κάποιοι παριστάνουν τους σωτήρες αφού πρώτα έσπειραν το χάος.
Δεν θα αφήσω κανέναν να φορτώσει στην κοινωνία το κόστος απο τις δικές του λάθος επιλογές.
Οταν φεσώνεις δεν είσαι ήρωας.
Οταν απειλείς αντί να πληρώνεις, δεν κάνεις πολιτική.
Οταν βαφτίζεις “κουβά” το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και παραπέμπεις στην βροχή απ’ τον ουρανό, δεν διοικείς. Απλώς προσπαθείς να μην σε πάρουν χαμπάρι.
Οσο κάποιοι κρύβονται πίσω απο ψέματα, θα βγαίνω μπροστά με την αλήθεια και θα συνεχίσω να μιλάω με έργο.
Καλή Κυριακή!”
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΔΕΥΑΡ: Τα λεφτά από τον κουβά, το νερό από τον Θεό!
Στη χθεσινή συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Ρόδου, παίχτηκε το δεύτερο μέρος της κακοστημένης θεατρικής παράστασης των κ.κ. Αλέξανδρου Κολιάδη και Σωτήρη Βαγιανού.
Η πλοκή τα είχε όλα, από φουτουριστικές προβλέψεις μέχρι επικούς μονολόγους και από μελόδραμα μέχρι κωμωδία, όλα ντυμένα με το πέπλο ψευδο-αφηγήσεων και πολιτικής υπεκφυγής.
Ενδεικτικά, ειπώθηκε με αφοπλιστική ελαφρότητα ότι:
● «H υδροδότηση της Ρόδου κινδυνεύει μόνο αν ο Θεός δεν βρέξει»!
Όχι, κύριε Πρόεδρε της ΔΕΥΑΡ. Η Ρόδος δεν κινδυνεύει από τη θεία βούληση. Κινδυνεύει από την ανευθυνότητα, την αδιαφορία και την αλαζονεία αυτών που φαντάζονται εαυτούς θεούς ή αδιαφορούν για τις συνέπειες των επιλογών τους.
Στη συνέχεια η πλοκή γυρίζει σε κωμωδία:
● «Αν υπάρξει πρόβλημα με τον ανάδοχο στη λειτουργία του Φράγματος Γαδουρά, ως ΔΕΥΑΡ είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε».
Αλήθεια, ο Σωτήρης Βαγιανός έχει επισκεφθεί πρόσφατα τον Βιολογικό στο Βόδι; Έχει δει την εγκατάλειψη του; Πώς να εμπιστευτούμε για τη διαχείριση του νερού — αγαθού ζωτικής σημασίας — κάποιον που δεν μπορεί να διαχειριστεί τις δικές του εγκαταστάσεις; Πώς να εμπιστευτούμε αυτόν που δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του; Αυτόν που αφενός φεσώνει τους αντισυμβαλλόμενούς του και αφετέρου παραμελεί τις δικές του δουλειές; Είναι έτοιμη να αναλάβει το Φράγμα Γαδουρά μια εταιρεία που ακόμα και για την χλωρίωση των γεωτρήσεων κάνει αναθέσεις σε τρίτους;
Κάποια στιγμή, το σενάριο απέκτησε και δόσεις μελό:
●«Γιατί δεν έχουν ακόμα αποδεσμεύσει τους λογαριασμούς στις Τράπεζες αφού η ΔΕΥΑΡ έκανε ρύθμιση του χρέους; »
Στην κορύφωση της παράστασης, η ΔΕΥΑΡ έχει τον ρόλο του θύματος, που, ενώ προέβη σε ρύθμιση, η Περιφέρεια δεν πραγματοποίησε άρση των κατασχέσεων. Στην πραγματικότητα, η ΔΕΥΑΡ ρύθμισε μόνο όταν οι Οικονομικές Υπηρεσίες της Περιφέρειας αντέδρασαν στην συμπεριφορά της. Ενώ στις 8 Μαΐου έγινε η βεβαίωση του χρέους των 6,38 εκατομμυρίων ευρώ στην ΑΑΔΕ, στις 17 Μαΐου το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ συνεδρίασε και βγήκε με ανακοίνωση που απειλούσε τους πάντες ακόμα και με ποινικές διώξεις. Αντί, στις 17 Μαΐου, να δηλώσει ότι προτίθεται να ρυθμίσει, η ΔΕΥΑΡ επέλεξε να επιδείξει δύο εκ διαμέτρου αντίθετες αρετές, αυτές του νταή που αν δεν γουστάρει δεν πληρώνει και του θύματος. Ταυτόχρονα: νταής και θύμα!
Αν οι Οικονομικές Υπηρεσίες της Περιφέρειας δεν είχαν εφαρμόσει, σταδιακά, τα νόμιμα μέτρα — από την ήπια βεβαίωση στη ΔΟΥ έως τις κατασχέσεις — η τακτική του «φεσιού» θα συνεχιζόταν απρόσκοπτα, όπως ακριβώς γινόταν το προηγούμενο διάστημα. Ένα διάστημα στο οποίο το χρέος διογκώθηκε σε τέτοιο βαθμό, που ούτε η ρύθμιση ανά μήνα αρκεί πλέον για να καλύψει τα εκατομμύρια που συσσωρεύτηκαν.
Η μισθοδοσία ήταν το κεντρικό τους αφήγημα μέχρι που η Περιφέρεια επίσημα δεσμεύθηκε, ανεξαρτήτως της διαδικασίας ενώπιον των δικαστηρίων, να περιορίσει την κατάσχεση ως προς το ποσό που η ΔΕΥΑΡ προσδιόρισε για την κάλυψη της μισθοδοσίας. Τότε, το αφήγημα της μισθοδοσίας εγκαταλείφθηκε.
●«Εμείς πληρώσαμε» διαλαλούν οι πρωταγωνιστές της φαρσοκωμωδίας στο κλείσιμο της όπερας. Τι πλήρωσαν; Μα την πρώτη δόση φυσικά. Δηλαδή πλήρωσαν περίπου 150 χιλιάδες ευρώ, εκ των οποίων περίπου 135 χιλιάδες ευρώ αφορούν την Περιφέρεια αφού υπάρχουν και οι προσαυξήσεις με τις οποίες φρόντισαν να φορτώσουν τους πολίτες της Ρόδου, σε ένα οικονομικό άνοιγμα που σήμερα αγγίζει τα 10,6 εκατομμύρια ευρώ.
Λένε στην κοινωνία ότι με 135 χιλιάδες ευρώ μπορεί να καλυφθεί μια απαίτηση άμεσα απαιτητών 4,9 εκατομμυρίων ευρώ από τον ανάδοχο της λειτουργίας του Φράγματος και μάλιστα απορούν γιατί με 135 χιλιάδες ευρώ δεν έκλεισε ακόμα μια συζήτηση 4,9 εκατομμυρίων ευρώ!
Η πραγματικότητα και όχι η πλοκή στο θεατρικό έργο του Δημοτικού Συμβουλίου είναι ότι ο ανάδοχος απέστειλε στην Περιφέρεια την όχληση για την οφειλή των 4,9 εκατομμυρίων ευρώ στις 16 Ιουνίου και οι Οικονομικές Υπηρεσίες προχώρησαν στην κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών στις 18 Ιουνίου γιατί, μέχρι και εκείνη την ημέρα απο τον ανάδοχο επίσημη όχληση και απο την ΔΕΥΑΡ δημόσια άρνηση του συνόλου του χρέους και απειλές.
Με συνολικό οικονομικό άνοιγμα 10,6 εκατομμυρίων ευρώ, με όχληση από τον ανάδοχο για 4,9 εκατομμύρια ευρώ, θέλει θράσος να φωνάζεις «Εμείς πληρώσαμε» όταν κατέβαλες 135 χιλιάδες ευρώ!
Πως θα πληρωθεί ο ανάδοχος ; Μα οι πρωταγωνιστές της όπερας έχουν εύκολη απάντηση: «Από τον κουβά» !
Τι είναι ο κουβάς ; Το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, κατά τον Πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ.
Κουβάς για τα λεφτά και Θεός για το νερό !
Εδώ η παράσταση κλείνει πανηγυρικά.
Η συνέχιση της απρόσκοπτης υδροδότησης του νησιού είναι το μέλημα της Περιφέρειας που σε πλήρη αντίθεση με τα απίθανα ψέματα που λέγονται από τους κ.κ. Κολιάδη και Βαγιανό πληρώνει από Ιδίους Πόρους για την υδροδότηση της Ρόδου, την ίδια ώρα χρεώνει τους πολίτες με μια από τις υψηλότερες τιμές στην Ελλάδα. Οι ίδιοι πόροι της Περιφέρειας δεν είναι ούτε απεριόριστοι, ούτε φυσικά «κουβάς» και αν στερέψουν κινδυνεύει η υδροδότηση του νησιού, αφού ο έχων την ευθύνη να πληρώνει μέρος του εξαιρετικά υψηλού τιμήματος που χρεώνει τους πολίτες, η ΔΕΥΑΡ, επιλέγει το φέσι.
Η ανευθυνότητα έχει κόστος.
Ο δημόσιος διάλογος δεν είναι σκηνή για παραστάσεις. Είναι χώρος ευθύνης.
Η αλήθεια θα ακουστεί — όση φασαρία κι αν κάνουν οι ηθοποιοί της πολιτικής εξαπάτησης.
