«Το Βασίλειον της Ελλάδος υπήρξε το κράτος που αναγνωρίσθηκε με τη Συνθήκη του Λονδίνου στις 7 Μαΐου 1832 από τις Μεγάλες Δυνάμεις (Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, Ρωσική Αυτοκρατορία, Βασίλειο της Γαλλίας). Αποτέλεσε το πρώτο ανεξάρτητο ελληνικό κράτος έπειτα από την πτώση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του οποίου βέβαια είχε προηγηθεί η δημιουργία της Προσωρινής Διοικήσεως της Ελλάδος. Εδάφη του νέου αυτού κράτους αποτέλεσαν οι απελευθερωμένες από την Οθωμανική Αυτοκρατορία περιοχές μετά την Ελληνική Επανάσταση του 1821 και τη μετέπειτα παρέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων…»
Γράφει Ο Φράγκος Ντιπιέρο
Πέρασαν πολλά από τότε χρόνια και στις… 24 του Οκτώβρη του 1948, ο Βασιλιάς Παύλος μαζί με την Φρειδερίκη επισκέπτεται το νησί μας ,με σκοπό να δουν από κοντά τις κτιριακές υποδομές που άφησε η τότε Ιταλική κτίση. Έτοιμα κτήρια, στρατώνες που διέθεταν σύγχρονες υποδομές για την εποχή εκείνη, ήταν οι κατάλληλες υποδομές για να στεγάσουν τις τότε Βασιλικές Τεχνικές Σχολές.
Στις 2 Μαρτίου του 1949 το πολεμικό πλοίο ‘’Μαχητής’’ έφερε τους πρώτους εκατό μαθητές στην βομβαρδισμένη από τους Γερμανούς προβλήτα του Αι Γιώργη…
Τα χρόνια κύλησαν και η 9η Δεκεμβρίου 1974 ήταν για την Ελλάδα η πρώτη ημέρα μετά το δημοψήφισμα η οριστική κατάργηση της βασιλείας.
Οι βασιλείς, τα σύμβολα και οι βασιλικές κορώνες, ως δια μαγείας χάθηκαν, έμειναν και αυτά στο συρτάρι της ιστορίας…
Όμως ένας Λέριος συμπολίτης μας, μάζεψε και κράτησε την σιδερένια βασιλική κορώνα στο σπίτι του…
Ήταν ο αείμνηστος Γεώργιος Τυρίκος… Ήταν ο άνθρωπος που με αυτήν την πράξη κράτησε ζωντανή την ανάμνησή της Βασιλείας.
Το σπάνιο ιστορικό αυτό κομμάτι μεταφέρθηκε μετα από δωρεάν των παιδιών του, στο γραφείο ιστορικής κληρονομίας του δήμου μας.
Θα συντηρηθεί από τις τεχνικες υπηρεσίες του δήμου μας και αμέσως μετά θα μεταφερθεί και αυτό στον ανάλογο μουσειακό χώρο.
Ευχαριστούμε τα παιδιά του αειμνήστου Γεώργιου Τυρίκου για αυτήν την προσφορά τους.
