Σε μια νέα εποχή εισέρχεται το Πολεμικό Ναυτικό μετά την ενεργοποίηση της συμφωνίας Ελλάδας και Ιταλίας για την απόκτηση δύο φρεγατών τύπου FREMM, κλάσης Bergamini.

Πρόκειται για τις φρεγάτες «Carlo Bergamini» και «Virginio Fasan», οι οποίες δεν προορίζονται να ενταχθούν στον ελληνικό στόλο με τη σημερινή τους διαμόρφωση. Ο σχεδιασμός προβλέπει εκτεταμένες παρεμβάσεις και την προσθήκη νέων οπλικών και ηλεκτρονικών συστημάτων, ώστε να μετατραπούν σε ισχυρές μονάδες επιφανείας με δυνατότητες στρατηγικών πληγμάτων.

Η Εφαρμοστική Ρύθμιση που ενεργοποιεί το πρόγραμμα πρόσκτησης υπογράφηκε στη Ρώμη, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια και του Ιταλού ομολόγου του, Γκουίντο Κροσέτο. Η πρώτη φρεγάτα, η «Carlo Bergamini», προβλέπεται να παραδοθεί στην Ελλάδα το πρώτο εξάμηνο του 2028 και η «Virginio Fasan» το πρώτο εξάμηνο του 2029.

Στο επίκεντρο οι πύραυλοι μεγάλου βεληνεκούς

Κεντρικός στόχος του Πολεμικού Ναυτικού είναι η δυνατότητα ενσωμάτωσης όπλων μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία θα επιτρέπουν την προσβολή στρατηγικών στόχων σε μεγάλη απόσταση.

Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται η μελλοντική αξιοποίηση πυραύλων της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας ELSA, η οποία αφορά την ανάπτυξη συστημάτων για πλήγματα ακριβείας μεγάλου βεληνεκούς. Ο Νίκος Δένδιας είχε ήδη επιβεβαιώσει ότι η Αθήνα επιδιώκει οι FREMM να μπορούν να φέρουν όπλα αυτής της κατηγορίας.

Η προσθήκη στρατηγικών πυραύλων θα αλλάξει ουσιαστικά τον ρόλο των δύο πλοίων. Θα αποτελούν φρεγάτες συνοδείας και προστασίας του στόλου, αλλά ταυτόχρονα και πλωτές πλατφόρμες αποτροπής, ικανές να πλήξουν σημαντικές υποδομές και στρατιωτικούς στόχους από μεγάλες αποστάσεις.

Ωστόσο, το τελικό πακέτο οπλισμού και οι τεχνικές μετατροπές δεν έχουν ακόμη οριστικοποιηθεί. Θα αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγματεύσεων με την κατασκευάστρια Fincantieri και τις εταιρείες που θα προμηθεύσουν τα νέα συστήματα.

Δύο πλοία με διαφορετική εξειδίκευση

Η «Carlo Bergamini» είναι φρεγάτα γενικών καθηκόντων, ενώ η «Virginio Fasan» διαθέτει εξειδίκευση στον ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Ο συνδυασμός τους παρέχει στο Πολεμικό Ναυτικό δύο διαφορετικές αλλά συμπληρωματικές επιχειρησιακές δυνατότητες.

Οι ιταλικές FREMM έχουν εκτόπισμα περίπου 6.700 τόνων, μήκος σχεδόν 145 μέτρων και μεγάλη αυτονομία. Διαθέτουν προηγμένα ραντάρ και αισθητήρες, συστήματα ανθυποβρυχιακού πολέμου, τορπίλες MU90, κάθετους εκτοξευτές για πυραύλους Aster 15 και Aster 30, καθώς και υπόστεγο που μπορεί να υποστηρίξει έως δύο ελικόπτερα.

Η έκδοση γενικών καθηκόντων φέρει πυροβόλο των 127 χιλιοστών με δυνατότητα χρήσης κατευθυνόμενων πυρομαχικών Vulcano. Η ανθυποβρυχιακή έκδοση διαθέτει συρόμενο σόναρ CAPTAS-4 και ειδικά όπλα για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση υποβρυχίων.

Οι αλλαγές που εξετάζει το Πολεμικό Ναυτικό

Εκτός από την ενσωμάτωση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, στον σχεδιασμό περιλαμβάνονται η αναβάθμιση της αντιαεροπορικής προστασίας, των ηλεκτρονικών συστημάτων, των επικοινωνιών και των δυνατοτήτων αντιμετώπισης μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Ιδιαίτερη σημασία δίνεται στη διαλειτουργικότητα με τις φρεγάτες FDI – Belharra και τις εκσυγχρονισμένες ΜΕΚΟ. Στόχος είναι τα διαφορετικά πλοία να μπορούν να ανταλλάσσουν επιχειρησιακά δεδομένα και να λειτουργούν ως μέρος ενός ενιαίου δικτύου επιτήρησης και άμυνας.

Παράλληλα, προβλέπεται συμμετοχή των ελληνικών ναυπηγείων και της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στις εργασίες προσαρμογής και υποστήριξης. Σύμφωνα με τον υπουργό Εθνικής Άμυνας, η εμπλοκή του ελληνικού αμυντικού οικοσυστήματος αποτελεί οργανικό τμήμα της «Ατζέντας 2030».

Ο νέος πυρήνας του ελληνικού στόλου

Οι δύο FREMM θα ενταχθούν στον στόλο σε μια περίοδο κατά την οποία βρίσκονται σε εξέλιξη η παραλαβή των νέων φρεγατών FDI και ο εκσυγχρονισμός των τεσσάρων ΜΕΚΟ.

Οι τρεις κατηγορίες πλοίων προορίζονται να αποτελέσουν τον βασικό πυρήνα ισχύος του Πολεμικού Ναυτικού για τις επόμενες δεκαετίες. Παράλληλα, η Ελλάδα διατηρεί τη δυνατότητα απόκτησης ακόμη δύο ιταλικών FREMM, εφόσον ενεργοποιηθεί η σχετική προαίρεση.

Εάν υλοποιηθεί πλήρως ο σχεδιασμός και οι φρεγάτες εξοπλιστούν με στρατηγικά όπλα, το Πολεμικό Ναυτικό θα αποκτήσει για πρώτη φορά από πλοία επιφανείας δυνατότητα πραγματοποίησης πληγμάτων μεγάλου βεληνεκούς, ενισχύοντας σημαντικά την αποτρεπτική ισχύ της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο.