Η Εισαγγελέας Πλημμελειοδικών Ρόδου παρήγγειλε τη διενέργεια επείγουσας προκαταρκτικής εξέτασης προς διερεύνηση τυχόν τέλεσης των αδικημάτων της προφανώς κακουργηματικής απιστίας και της παράβασης καθήκοντος, σε βάρος κάθε υπεύθυνου αιρετού και υπηρεσιακού οργάνου του Δήμου Ρόδου.

Αφορμή αποτέλεσε δημοσίευμα της εφημερίδας «δημοκρατική» που αποκάλυψε περίπου 34 εκατ. ευρώ παραγεγραμμένων οφειλών, χαμένων οριστικά λόγω μη άσκησης εμπρόθεσμων πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης, και μάλιστα όχι ως μεμονωμένο περιστατικό αλλά ως διαχρονική πρακτική.

Στο πλαίσιο της έρευνάς της, η Προανακρίτρια Ρόδου απέστειλε ήδη έγγραφο προς τον Δήμο Ρόδου, ζητώντας να της κοινοποιηθούν τα ονόματα όλων των αντιδημάρχων Οικονομικών που υπηρέτησαν στον δήμο από το 2015 έως και το 2025. Η κίνηση αυτή σηματοδοτεί πως η έρευνα αγγίζει το σύνολο της δεκαετούς διοικητικής κληρονομιάς του Δήμου Ρόδου, χωρίς εξαιρέσεις.

Στις 12 Φεβρουαρίου 2026, η «δημοκρατική» έφερε στο φως μια εικόνα που καμία επίσημη ανακοίνωση δεν είχε τολμήσει να περιγράψει ξεκάθαρα: στον Δήμο Ρόδου, περίπου 34 εκατ. ευρώ σε οφειλές χιλιάδων υπόχρεων έχουν παραγραφεί, επειδή επί χρόνια δεν ενεργοποιήθηκαν τα αρμόδια μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης εντός των προβλεπόμενων από τον νόμο προθεσμιών. Το δημοσίευμα δεν ήταν εικασία. Στηριζόταν σε στοιχεία από το Υπουργείο Εσωτερικών και από τον ισολογισμό του δήμου.
Αυτό που περιγραφόταν δεν ήταν ένα λογιστικό λάθος ούτε μια αθώα παράλειψη. Ήταν μια διαχρονική αδράνεια απέναντι σε δεκάδες χιλιάδες οφειλέτες, η οποία αφέθηκε να κυλά ανεξέλεγκτη για χρόνια, μέχρι που ο χρόνος έκανε τη δουλειά του και οι απαιτήσεις του δήμου «έσβησαν» νομικά, οριστικά και αμετάκλητα.

78,5 εκατ. ευρώ στα βιβλία, με 34 εκατ. ήδη στον «αέρα»

Σύμφωνα με τα στοιχεία που αποκάλυψε η «δημοκρατική», το σύνολο των ταμειακά βεβαιωμένων οφειλών του Δήμου Ρόδου κατά την έναρξη του 2026 ανερχόταν σε περίπου 78,5 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για έναν εντυπωσιακό αριθμό που μόνος του περιγράφει το βάθος του προβλήματος. Από το ποσό αυτό, περίπου 44 εκατ. ευρώ αφορούν βεβαιώσεις που έγιναν έως το τέλος του 2020, ενώ τα υπόλοιπα περίπου 34,5 εκατ. ευρώ αντιστοιχούν στην περίοδο από τον Ιανουάριο του 2021 έως τον Δεκέμβριο του 2025.

Η διάκριση αυτή έχει κρίσιμη νομική σημασία. Όσο παλαιώνει μια οφειλή, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος παραγραφής, ειδικά όταν οι πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης δεν ενεργοποιούνται εγκαίρως. Και στο σημείο ακριβώς αυτό εδράζεται το νομικό πρόβλημα που καλείται τώρα να εξετάσει η εισαγγελική αρχή.

Ηλεκτρονικές κατασχέσεις σε μόλις 6 οφειλέτες σε μια πόλη με χιλιάδες χρεώστες

Ιδιαίτερα αποκαλυπτικά είναι και τα στοιχεία που αφορούν στις ενέργειες που ανέλαβαν οι νέες υπηρεσιακές ηγεσίες μόλις τοποθετήθηκαν: στάλθηκαν περίπου 28.800 ατομικές ειδοποιήσεις σε υπόχρεους των οποίων οι οφειλές κινδύνευαν να παραγραφούν, εκδόθηκαν περίπου 1.600 εντολές δέσμευσης φορολογικής ενημερότητας για χρέη άνω των 300 ευρώ, συνολικού ύψους περίπου 20 εκατ. ευρώ, ενώ επιβλήθηκαν ηλεκτρονικές κατασχέσεις σε μόλις 6 οφειλέτες, με συνολικό ποσό απαιτήσεων που αγγίζει τα 1,8 εκατ. ευρώ.

Τα νούμερα αυτά είναι ταυτόχρονα εντυπωσιακά και αποκαλυπτικά. Εντυπωσιακά, γιατί δείχνουν ότι υπήρχαν εργαλεία και νομικές δυνατότητες για άμεση δράση.

Ρυθμίσεις που χάθηκαν και 6 εκατ. «φαντάσματα» προ του 2005

Η εικόνα συμπληρώνεται με άλλα 2 ανησυχητικά δεδομένα. Εντός του 2025 πραγματοποιήθηκαν περίπου 340 ρυθμίσεις χρεών συνολικού ποσού περίπου 5,2 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 73 ρυθμίσεις, ύψους περίπου 1,4 εκατ. ευρώ, απωλέσθηκαν. Ταυτόχρονα, κατόπιν αιτημάτων 427 οφειλετών, προχώρησε η παραγραφή χρεών συνολικού ύψους περίπου 207.000 ευρώ, είτε λόγω παρέλευσης αποσβεστικής προθεσμίας είτε λόγω βεβαίωσης πέραν της τριετίας από τη γέννηση της οφειλής.

Χωριστό κεφάλαιο αποτελούν οφειλές ύψους περίπου 6 εκατ. ευρώ που αφορούν έτη πριν από το 2005, οι οποίες θεωρούνται ανεπίδεκτες είσπραξης και αναμένεται να παραγραφούν οριστικά. Πρόκειται ουσιαστικά για χρήματα που ο δήμος έχει καταγεγραμμένα στα βιβλία του αλλά δεν πρόκειται ποτέ να δει.

Η γεωγραφία της ευθύνης: από το 2015 έως το 2025

Το χρονικό εύρος που ζήτησε να καλύψει η Προανακρίτρια Ρόδου μέσω του εγγράφου της προς τον δήμο δεν είναι τυχαίο. Το 2015 αποτελεί το εκκινητικό σημείο μιας δεκαετούς εξέτασης. Η Εισαγγελέας επιδιώκει να χαρτογραφήσει συγκεκριμένα πρόσωπα κατά περίοδο θητείας, ώστε να αποδοθεί η ευθύνη σε εκείνους που κατείχαν το πηδάλιο των Οικονομικών Υπηρεσιών κάθε φορά που εξέπνεε κάποια προθεσμία.

Πρόκειται για μια ενέργεια που υπογραμμίζει τη σοβαρότητα με την οποία η δικαιοσύνη αντιμετωπίζει το ζήτημα. Δεν αρκεί το γεγονός ότι δεν έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες. Η εισαγγελική αρχή θέλει να γνωρίζει ποιος συγκεκριμένα ήταν αρμόδιος σε κάθε χρονική φάση και δεν ενήργησε, ώστε να αξιολογηθεί αν η παράλειψη αυτή συγκροτεί ποινικό αδίκημα.

Ο πολίτης ως τελικός αποδέκτης μιας διαχρονικής αδράνειας

Πέρα από τη νομική διάσταση, το ζήτημα έχει και μια βαθιά πολιτική και κοινωνική διάσταση. Όπως είχε αναδείξει το δημοσίευμα της «δημοκρατικής» που ενεργοποίησε την εισαγγελική παρέμβαση, κάθε ευρώ που χάνεται μέσω παραγραφής δεν εξαφανίζεται απλώς από τα βιβλία. Καλύπτεται αλλού: με αύξηση δημοτικών τελών, με δανεισμό, με περικοπές. Και αυτό σημαίνει πως ο συνεπής δημότης επιδοτεί έμμεσα την ασυνέπεια των χρεωστών, επειδή το σύστημα που θα έπρεπε να τους πιέσει δεν λειτούργησε.

Σε μια πόλη σαν τη Ρόδο, με υψηλό κόστος λειτουργίας, αυξημένες εποχικές πιέσεις και ανάγκες που δεν σταματούν ποτέ, η απώλεια 34 εκατ. ευρώ δεν είναι αφηρημένος λογαριασμός. Είναι έργα που δεν έγιναν, υπηρεσίες που υποχρηματοδοτήθηκαν και δάνεια που θα αποπληρώνει η πόλη για χρόνια.