Γράφει η Βίκυ Θεοτοκάτου

Τα μέτρα τα ψηφίσανε. Εγκρίθηκε και ο προϋπολογισμός. Και τώρα Βουλή και λαός περιμένουμε την πολυπόθητη δόση. Ακόμη και αυτοί που καταψήφισαν, τη δόση περιμένουν, κι ας μη το λένε. Διότι ως γνωστόν υπάρχουν οι φανεροί και οι κρυφοί χρήστες. Αυτό το ξέρουν όλοι στις πιάτσες των εξαρτημένων…

Και όσο αργεί η δόση…το θέατρο του παραλόγου… Μέχρι πρότινος το ζητούμενο από το μπλοκ των αντιμνημονιακών ήταν να φύγει η Τρόικα. Τις τελευταίες ημέρες αρχίζουν να λένε να φύγουν οι της Ε.Ε αλλά να μείνει το Δ.Ν.Τ, γιατί προτείνει λέει καινούργιο κούρεμα στο χρέος, κάτι που οι Γερμανοί δεν θέλουν.

Κάποια μάλιστα είπε πως πρέπει να εκμεταλλευόμαστε τις ενδο-καπιταλιστικές κρίσεις προς όφελος του λαού. Δεν ξέρω μπορεί να έχει δίκιο…

Εγώ η έρημη  ζαλισμένη από τις συνεχείς αλλαγές θέσεων και απόψεων, με το μετέωρο βήμα… του Έλληνα το μόνο που μπορώ να πω είναι: «ας δω παραδοσιακούς πολιτικούς αντιαμερικανικούς χώρους «να τα κοιμιάζουν» με το Δ.Ν.Τ και ας πεθάνω…

Το πλέον καταπληκτικό όλων όμως ήταν η Βουλή αυτές τις μέρες. Φοιτητική συνέλευση στις χειρότερες στιγμές της… Άκουσα τόσες φορές τη λέξη πραξικόπημα που περίμενα πρωί – πρωί  την ανακοίνωση ίδρυσης του σύγχρονου Ε.Α.Μ.

Δεν μπορεί, έλεγα με τέτοια αριστερή στροφή της ελληνικής κοινωνίας, δεν μπορεί να μην εκφραστεί με ένα Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο ενάντια στα τόσα πραξικοπήματα που δηλώθηκαν στη Βουλή. Μέχρι τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές δεν είδα τίποτε το σχετικό…Εσείς;

Επανέρχομαι όμως στη Βουλή.

Οι της κυβέρνησης αν εξαιρέσεις 2-3 και πολλούς λέω, μεταξύ μάρκας ρολογιών και άλλων φαιδρών, το ίδιο επιχείρημα. Ή ψηφίζουμε ή δεν παίρνουμε τη δόση. Τι περιέχει αυτό που πρέπει να ψηφίσουμε; ΤΙΠΟΤΕ! Αν κάποια συμπτώματα της ασθένειας έπρεπε να τα έχουμε αντιμετωπίσει από μόνοι μας επίσης ΤΙΠΟΤΕ. Μόνο κραυγές και κοκορομαχίες για το ποιός είναι περισσότερο πατριώτης από τον άλλο.

Οι της αντιπολίτευσης, και αυτοί κραυγές για μερκελιστές, για προδότες, για πραξικοπήματα, για λιντσάρισμα και πάει λέγοντας. Και αυτοί τίποτα για το τι θα κάνουμε όταν απορρίψουμε το μνημόνιο, μέχρι να αλλάξουν επί το προοδευτικότερο οι λαοί της Ευρώπης.

Τη θέλουμε ρε παιδιά τη δόση ναι ή όχι(;) ακόμη δεν έχω καταλάβει…

Η μόνη που μίλησε πολιτικά στη Βουλή ήταν η Παπαρήγα. Ανεξάρτητα από το αν συμφωνώ με τις θέσεις της, μίλησε χωρίς κραυγές και πιασάρικους χαρακτηρισμούς καφενείου, έκανε πολιτική ανάλυση γιατί ζητούν οι δανειστές αυτά που ζητούν, και κατάληξε σε μια καθαρή πρόταση, τονίζω πάλι ανεξάρτητα αν κάποιος συμφωνεί μαζί της. Χωρίς κανένα θα, μόνο αγώνα υποσχέθηκε και τίποτε άλλο…

Μετέωρη λοιπόν… περιμένω το καινούργιο που έρχεται. Κρατιέμαι με νύχια και με δόντια σε κάποιες αρχές, που δεν τις χαρίζω αβασάνιστα σε κανένα κατά δήλωση μόνο προοδευτικό και κάποια βράδια εκεί που περπατάω πιάνω τον εαυτό μου να σιγοτραγουδάει: «Βοήθα θεέ μου μη σκοτωθούμε…μεταξύ μας…»

Εφημερίδα “η Πνοή της Λέρου”