Άρθρο στο site politicalbank.gr
του
Μάνου Κόνσολα
Βουλευτή Δωδεκανήσου
Καθηγητή Πανεπιστημίου Αιγαίου
«Το τουρκικό αίτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών της Δωδεκανήσου στοχεύει στην αμφισβήτηση της ελληνικότητάς τους»
Η Τουρκία, το τελευταίο διάστημα, προσπαθεί να βάλει στην ατζέντα του ελληνοτουρκικού διαλόγου το ζήτημα της αποστρατιωτικοποίησης των νησιών της Δωδεκανήσου.
Διαχρονικός στόχος της επεκτατικής πολιτικής της Τουρκίας, όπως διαμορφώθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 60, είναι η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στα νησιά μας.
Η Τουρκία, αρχικά, επιχείρησε να αμφισβητήσει τη Συνθήκη των Παρισίων με την οποία παραχωρήθηκαν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα.
Το επιχείρημα της Άγκυρας ήταν ότι η συνθήκη των Παρισίων δεν ισχύει από τη στιγμή που δεν την έχει αποδεχθεί η Τουρκία, ως συμβαλλόμενο μέλος (τη στιγμή που δεν είχε καμία τέτοια δικαιοδοσία). Είναι επιχείρημα ανάλογης σοβαρότητας με αυτό που χρησιμοποιεί η Άγκυρα για τη Συνθήκη για το Δίκαιο της Θάλασσας (μπορεί να την έχουν υπογράψει όλοι αλλά από τη στιγμή που δεν την έχει υπογράψει η Τουρκία δεν ισχύει…αυτό είναι το επιχείρημα).
Πρόσφατα, η Τουρκία εγκατέλειψε την προσπάθεια αμφισβήτησης της Συνθήκης των Παρισίων και πλέον επικαλείται ότι η Ελλάδα παραβιάζει την παράγραφο 2 του Άρθρου 14, που θέτει περιορισμούς στην στρατιωτικοποίησή τους.
Εμφανίζει την Ελλάδα ότι παραβιάζει διεθνείς συνθήκες και εμμέσως αμφισβητεί το δικαίωμα της εθνικής της κυριαρχίας πάνω στα νησιά της Δωδεκανήσου.
Στην πραγματικότητα, ο στόχος της Τουρκίας είναι να εντάξει το αίτημα αποστρατιωτικοποίησης των νησιών στην ατζέντα των ελληνοτουρκικών διαφορών.
Δεν υπάρχει καμία ελληνική κυβέρνηση που θα αποδεχθεί κάτι τέτοιο.
Το άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, αναφέρεται ρητά και σαφέστατα στο δικαίωμα κάθε χώρας να προβάλλει αμυντική ισχύ, σε περίπτωση απειλής ή επίθεσης.
Η Τουρκία με την επιθετική διάταξη των Ενόπλων Δυνάμεων της που στοχεύουν στα νησιά μας, με τις συνεχείς απειλές και παραβιάσεις στο Αιγαίο, αλλά και το ιστορικό και συντελεσμένο γεγονός της εισβολής και κατοχής της Κύπρου, αποτελεί την προσωποποίηση της απειλής.
Αξίζει να θυμηθούμε, επίσης ότι η 4η τουρκική στρατιά στα παράλια του Αιγαίου περιλαμβάνει ισχυρές δυνάμεις, το σύνολο σχεδόν των ειδικών δυνάμεων και το μεγαλύτερο αποβατικό στόλο.
Απέναντι σε αυτή την απειλή, η Ελλάδα λαμβάνει εδώ και καιρό τα μέτρα που επιβάλλονται για τη νόμιμη άμυνα.
Υπάρχουν βέβαια και κάποιες φωνές που προτείνουν – δήθεν καλοπροαίρετα αλλά και ως βάση διαλόγου – την απόσυρση από τα τουρκικά παράλια της 4ης στρατιάς με την ταυτόχρονη αποστρατιωτικοποίηση των νησιών.
Μόνο αφελείς θα μπορούσαν να δεχθούν κάτι τέτοιο από τη στιγμή που η 4η τουρκική στρατιά μπορεί να βρεθεί στα τουρκικά παράλια και να αναπτύξει επιθετική δραστηριότητα μέσα σε λίγες ώρες, ενώ είναι φύσει αδύνατο να δημιουργηθεί στο ίδιο χρονικό διάστημα η αμυντική και αποτρεπτική ισχύς, που υπάρχει σήμερα στα νησιά της Δωδεκανήσου.
Το 1974 είναι ακόμα νωπό στη μνήμη μας.
Όλοι θυμούνται ότι η Τουρκία πραγματοποίησε την εισβολή στην Κύπρο, όταν απομακρύνθηκε η ελληνική μεραρχία.
