Γράφει ο Θάνος Τζήμερος

Πολλοί θεώρησαν τη δήλωση του Τσίπρα στο Τέξας, περί παραμονής της Ελλάδας στην Ε.Ε. και στο ευρώ, θετική εξέλιξη. Δεν συμφωνώ. Είναι απολύτως αρνητική, διότι αποδεικνύει ότι πρόκειται για ένα ανερμάτιστο παπαγαλάκι που ό,τι του σφυρίζουν λέει. 

Αντιπροχθές, δικτατορία του προλεταριάτου, προχθές, Τσάβες και Ζίζεκ, χθες, επαναδιαπραγμάτευση με απειλή εξόδου, σήμερα μένουμε – εκτός αν μας διώξουν. Αύριο τι θα πει;

Είναι καλύτερα κάποιος να είναι σταθερός στις ανοησίες του διότι ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις. Ο άνθρωπος που διεκδικεί την πρωθυπουργία της χώρας δεν μπορεί να είναι εκφωνητής κειμένων, που κατά σύμπτωση έχουν τη μία ή την άλλη θέση, επειδή εκείνη τη στιγμή έτυχε η μία ή ή άλλη συνιστώσα να έχει το πάνω χέρι ή όσοι τον κατευθύνουν εξ Εσπερίας να έχουν το ένα ή το άλλο συμφέρον. 

Την ίδια στιγμή στην Ελλάδα, “στελέχη” αυτού του απίθανου συμφύρματος προσπαθούσαν να κρατήσουν αποστάσεις από το σπηκάζ του αρχηγού, με τα γνωστά “ναι μεν, αλλά”: “Δεν θα φύγουμε, αλλά θα διαγράψουμε μονομερώς το χρέος και θα κάνουμε τους τσαμπουκάδες μας …θεσμικά μέσα στην Ε.Ε.(!) κι αν μας διώξουν εμείς τι μπορούμε να κάνουμε; και καλή είναι και η δραχμή, καλός και ο Ζίζεκ καλό και το ευρώ, καλός και ο Τσάβες και η επανάσταση και η Κούβα και οι Βρυξέλλες! Απ’ όλα έχει ο μπαχτσές. 

Θα ήταν για γέλια αν δεν ήταν ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ να ετοιμάζεσαι για οδηγός, να μην έχεις πιάσει ποτέ στα χέρια σου τιμόνι, να μην έχεις ιδέα που θες να πας, και οι συνεπιβάτες να σου τραβάει ο ένας το τιμόνι αριστερά, ο άλλος δεξιά, άλλος να πατάει φρένο, άλλος γκάζι και η πορεία να γίνεται σε εκείνους τους δρόμους στο Περού, δίπλα στον γκρεμό, που με το ζόρι χωράει κάρο. Γιατί έτσι είναι αυτή τη στιγμή η Ελλάδα.

Αν τον θίασο των ανίκανων και των διεφθαρμένων διαδεχθεί ο θίασος των κλόουν, βγάλτε εισιτήριο one way για Νέα Ζηλανδία. 

Υ.Γ. Δεν ξέρω τι σχέσεις έχει ο Σόρος με τον ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρω όμως ότι αν ήμουν Σόρος θα θεωρούσα τον ΣΥΡΙΖΑ λαχείο! Θεωρώ απίθανο να μην το έχει σκεφτεί αυτό ένας άνθρωπος τόσο ευφυής και τόσο αμοραλιστής ταυτόχρονα όπως ο Σόρος. Αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να τον εφεύρει. Ο άσχετος (σε όλα) Αλέξις είναι το ιδανικό εργαλείο για έναν σπεκουλαδόρο ολκής. Σορτάρεις το ευρώ, του δίνεις να διαβάσει μια ομιλία που θα θεωρεί πιθανή την έξοδο και τη μονομερή διαγραφή – μήπως καταλαβαίνει και τι διαβάζει;- καταποντίζονται τα χρηματιστήρια, η ισοτιμία πάει φούντο και βγάζεις μερικά δις για πλάκα. Μετά ποντάρεις αντίθετα και του δίνεις ένα άλλο Α4 που θα λέει τα αντίθετα. Ξανακερδίζεις άλλα τόσα. Ψάξτε εσείς τώρα να βγάλετε πολιτικά συμπεράσματα από την κωλοτούμπα στο Τέξας.